Het ontstaan van de slavink

Ton Spoelder uit Laren
In 1951 opende Ton Spoelder aan de Nieuweweg in Laren de huidige slagerij Spoelder. Met een compleet nieuwe aanpak. Vlees was duur omdat alle bestellingen werden rondgebracht. Vanaf nu kon de klant het vlees zelf ophalen. Op die manier vielen de bezorgkosten weg en werd het vlees voor de klant voordeliger. Pas geslachte dieren hingen in volle glorie in de etalage, zo konden klanten zelf de kwaliteit beoordelen. Spoelder werd lid van de nog jonge vereniging van Keurslagers en bleef steeds op zoek naar vernieuwende producten. De uitvinding van de slavink is hiervan het bekendste voorbeeld. Na de Pasen bleef bij de vleesadviseur van zijn Vereniging van Keurslagers Boerwinkel het nodige vlees over. Die maakte er varkensgehakt van dat hij vermengde met koffiemelk, een ei, beschuit, kruiden en zout. Van het gehakt maakte hij rolletjes en wikkelde die in overgebleven ontbijtspek. De rolletjes werden vervolgens lekker opgepeuzeld met sla. Dit verhaal vertelde hij aan Ton Spoelder en deze vervolmaakte het recept en noemde het 'slavink'. Diezelfde week verkocht hij er al 300. Het recept werd binnen de Vereniging van Keurslagers gelanceerd en werd van meet af aan een groot succes. Het begin van een lange rij vlugklaar (VeKa) artikelen.

Spoelder Laren sinds 1885

Jaap Boerwinkel
Slager Westerhof uit Kampen was de initiatiefnemer en medeoprichter van de Vereniging van Keurslagers. Zestien slagers geven gehoor aan zijn oproep om samen te gaan werken op het gebied van de reclame. Niet om te stunten maar om juist de kwaliteit te benadrukken en om de slagerij meer onder de aandacht van de klant te brengen. Op 15 juli 1946 is de Vereniging van Keurslagers opgericht. Het inschrijfgeld bedraagt fl. 25,- en de club gaat van start. Omdat het vlees, direct na de 2e Wereld Oorlog nog op de bon is blijft het in eerste instantie bij het bekijken van elkaar zaken en het uitwisselen van ervaringen. Vooral dat laat se aspect blijkt een schot in de roos en de jonge vereniging gaat van start met de ERVA-groepen (ervaringsgroepen). Omdat de ervaringen van de slagers met een reclamebureau dat geen verstand heeft van vlees besluiten ze zelf de koe bij de horens te vatten. Jaap Boerwinkel, een lid uit Amersfoort, stopt in 1947 met zijn zaak en wordt de eerste adviseur. Mede onder zijn leiding en met steun van de ledenvergadering groeit de vereniging sterk in Nederland en België. In 1972 stopt Jaap Boerwinkel als adviseur en laat een vereniging na die tot op de dag van vandaag kwaliteit en innovatie in het vaandel heeft staan. De 'topper slavink' is maar één van de honderden voorbeelden.